آسیب به صنایع فولاد و پتروشیمی و محدودیت بنادر پس از جنگ اسفندماه، خودروسازان و واردکنندگان را به سمت مسیرهای جایگزین برای تامین مواد اولیه و واردات خودرو سوق داده است؛ مسیرهایی پرهزینه که از آنها بهعنوان «جاده فرعی» یاد میشود.
به گزارش سرمایه گذاری برخط ،تمرکز صنعت خودرو از تولید و قیمتگذاری به یافتن راههای تامین برای بقا تغییر کرده است.
خودروسازان با اختلال در دسترسی به فولاد و محصولات پتروشیمی، به مذاکره مستقیم با تولیدکنندگان و حتی واردات مواد اولیه روی آوردهاند؛ موضوعی که نشاندهنده ناپایداری سازوکارهای قبلی تامین است.
در سمت واردات نیز، محدودیت بنادر جنوبی باعث طرح مسیرهایی مانند بنادر شمالی، ترکیه، ترکمنستان، پاکستان و افغانستان شده است.
این راهحلها اگرچه در کوتاهمدت مانع کمبود میشوند، اما به افزایش هزینههای لجستیکی، ریسکهای اجرایی و رشد بهای تمامشده میانجامند.
همزمان، تداوم قیمتگذاری دستوری و نبود اصلاح ساختاری، خودروسازان را ناگزیر به ادامه فعالیت از مسیرهای ناپایدار کرده است.
برآیند این وضعیت، صنعتی است که به جای حل ریشهای مشکلات، به مدیریت مقطعی بحران و تامین از هر مسیر ممکن روی آورده است.